Hiçbir zaman anlaşılmak gibi bir derdim olmadı. Olmayacak da. İstediğiniz kadar bencil deyin, anlayan anlar anlamayana da bira ısmarlarım gibi bir görüşüm var.  

Anlaşılma kaygım yok demek, bir şeyler anlatmıyorum demek değil tabi ki. Anlıyorsunuz değil mi? En nihayetinde oturup beynimdekileri kusmak için yazı yazmıyorum. Onun için farklı sanat alanları var. Ama yanlış anlaşılmak. Orda bir duralım. 

      Bu sitede okuduğum yazıların bir çoğu “Ulusalcı” ve/ve ya “Ortanın Solu” gibi idealleri benimsemiş arkadaşlar tarafından yazılıyor anladığım kadarıyla. Ben böyle değilim. Öyle sanılmışım. Açık açık da söyleyeyim, bu yazıyı bunun için yazıyorum. 

      “Ulusalcılık”… Atatürk milliyetçiliği, Türkiyelilik diyorlar. Neden Atatürk’ü illa bir politik ideoloji içinde kullanma ihtiyacı duyuluyor. Bu adam politikadan başka hiçbir şey yapmadı mı? Nutuk’u okuduktan sonra Platon’un Devlet’i gibi gören var mı ? ( okumayan da vardır elbet ) Hiç zannetmiyorum. Halbuki incelendiğinde bu tatta bir kitaptır. “Nasıl” ı anlatır. Bir usta bir öğretmen olarak görüleceği yerde bir ilah bir tanrı gibi görülüyor Mustafa Kemal Bey. Bu kadar zeki bir adamın yazdıklarını neden yalnızca politika üzerinden algılıyorsunuz ey “Ulusalcılar” ? 

      Türkiyeliliğe gelirsek. Milliyetçilikten çok daha makul olduğunu kabul etmek gerekir elbet. Ama hala ortada bir “Ben buraya aidim” mevzuu var. Türk’üm denmiyor da Türkiye’ liyim deniliyor. Benim cevabım “Ben takım tutmuyorum” oluyor böyle durumlarda. Evet Türkiye de yaşıyorum, evet olanaklarından yararlanıyorum ama evet paşa paşa da vergimi ödüyorum. Yani bu kavramın da benim için bir sigorta şirketinden fazla önemi olduğunu ne yazık ki söyleyemeyeceğim. İşin duygusallık durumu olduğu söyleniyor. “Milli Duygular” falan diyorlar. Ben sanırım bu durumda biraz “Duygusuz” oluyorum. Türkiye’ nin totalde bakıldığında bir kavram olarak, işin içine spesifik insanları sokmadan diğer bir ülkeden ne gibi bir farkı var bunu anlayamıyorum. Burada doğdum, burada büyüdüm diye bir aidiyet mi hissetmeliyim? Şükretmeliyim öyle mi? Ya Kamboçya’da doğsaymışım… Peki ya refah düzeyi yüksek olan bir ülkede doğsaydım… Bu durumda Türkiye bana borçlu olmuyor mu? Hayır olmuyor… Ben de bu yüzden şükretmiyorum. 

      Bu aidiyet duygusu nedir yahu? Neden bir yere bir şeye bir kişiye ait olmak istiyoruz. İçgüdüsel bir duygu olabilir bunu kabul ediyorum. Ama medeniyet yolunda bir takım içgüdülerimizden vazgeçmeyi, onları dizginlemeyi öğrendik değil mi? Sokakta gördüğünüz bir karşı cinsin üzerine atlamıyorsunuz değil mi? ( atlayan da vardır elbet )  

      Bu bir zayıflıktır. Körü körüne bağlanmak, sorgulamadan inanmak… bunlar zayıflıktır. İnsan bu kadar zayıf olmamalı.  

“SEL OLSAN 
RÜZGAR OLSAN 
YAR OLMAM İNANCINA 
 
"DAL" OLSAN 
DİKEN OLSAN 
BAĞLANMAM FERMANINA”

Yorumlar (14)

Yorum yaz
Lütfen yorumunuzun yazının konusu ile alakalı olmasına dikkat edin. Kişisel hakaret içeren yorumlar silinecektir. Reklam amaçlı yorumlar silinecektir. 'Gönder' düğmesine basmadan önce yeni bir güvenlik kodu üretmek için tarayıcınızın *Yenile* düğmesine basın. Yukarıdaki durum yanlış güvenlik kodu girildiği durumlarda geçerlidir.
İsim:
E-posta:
BBCode:
Yorum:
Güvenlik kodu:*
	Ek yorumlar konusunda bana e-posta aracılığı ile ulaşılmasını istiyorum.